Φταις / ΣΤΙΧΟΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ

Καλλιτέχνης Ζώη Αποστολία
Album Θ’ αφήσει εποχή
Έτος 2006
Στιχουργός Μίτσιγκας Γιώργος
Συνθέτης Χαριτοδιπλωμένος Κώστας
Είδος μουσικής
Θεματολογία
Με χάπια ηρεμιστικά
και με κομμάτια την καρδιά
παρέα με τον πόνο
με όνειρα απατηλά
με αλκοόλ και μοναξιά
σαν το κεράκι λιώνω
Σ’ αυτή την κόλαση που ζω
και με το βλέμμα στο κενό
σταμάτησα το χρόνο
στο άρρωστό μου το μυαλό
που είσαι εσύ πού είμαι εγώ
αυτό σου λέω μόνο

Να ζήσω άλλο δεν μπορώ
είμαι ένα βήμα απ’ το γκρεμό
και φταις εσύ γι’ αυτό
Φταις που δεν κατάλαβες ποτέ σου
μέρα νύχτα για σένα τι περνάω
Φταις που σαν αλήτισσα στους δρόμους
κάθε ώρα μεθυσμένη τριγυρνάω
Φταις που είμαι μόνη σαν χαμένη
και χτυπιέμαι και σε βρίζω και ξεσπάω
Φταις που σαν ξερόκλαδο στους πέντε τους ανέμους
κοίταξέ με πως σκορπάω
Φταις που έτσι άπονα κι αχάριστα μου φέρθηκες
σε σένανε μιλάω
Φταις που πήγαν πες μου τόσοι όρκοι τόσα λόγια
κι υποσχέσεις σε ρωτάω
Φταις μα σκότωσέ με πιο καλά σαν τελευταία χάρη
τώρα στο ζητάω
Φταις που δεν κατάλαβες ποτέ ποτέ ποτέ
πως σ’ αγαπάω

Ο κόσμος όλος ερημιά
μέσα στην άδεια μου καρδιά
σβήνω και τελειώνω
και σφίγγει γύρω μου η θηλιά
μια χαραμάδα πουθενά για λίγο οξυγόνο
Τα δάκρυά μου δεν κρατώ
τα πράγματά σου είναι εδώ
εσύ δεν είσαι μόνο
κι απ’ το καλώδιο το γυμνό
που μου τυλίγει το λαιμό
απόψε δε γλιτώνω

Να ζήσω άλλο δεν μπορώ
είμαι ένα βήμα απ’ το γκρεμό
και φταις εσύ γι’ αυτό
Φταις που δεν κατάλαβες ποτέ σου
μέρα νύχτα για σένα τι περνάω
Φταις που σαν αλήτισσα στους δρόμους
κάθε ώρα μεθυσμένη τριγυρνάω
Φταις που είμαι μόνη σαν χαμένη
και χτυπιέμαι και σε βρίζω και ξεσπάω
Φταις που σαν ξερόκλαδο στους πέντε τους ανέμους
κοίταξέ με πως σκορπάω
Φταις που έτσι άπονα κι αχάριστα μου φέρθηκες
σε σένανε μιλάω
Φταις που πήγαν πες μου τόσοι όρκοι τόσα λόγια
κι υποσχέσεις σε ρωτάω
Φταις μα σκότωσέ με πιο καλά σαν τελευταία χάρη
τώρα στο ζητάω
Φταις που δεν κατάλαβες ποτέ ποτέ ποτέ
πως σ’ αγαπάω