x

Σινιάλο

Καλλιτέχνης: Κοινοί θνητοί
Άλμπουμ:
Συνθέτης: Κοινοί θνητοί
Στιχουργός: Κοινοί θνητοί
Είδος μουσικής: Ελληνικό Ραπ
Θεματολογία: Πολιτική
Έτος Κυκλοφορίας: 2021-09-07

Το δίκαιο είναι δικό μας
Και όσα για μας να’χουν πλάνα,
Σα γίνει φωτιά η οργή μας,
Δε θα τους φτάσουνε τ’ αεροπλάνα.
Ευχή μου αδερφέ, και κατάρα,
Η φλόγα που καίει τα χωριά μας,
Να κάνει σινιάλο σ’ εκείνη τη φλόγα
Που κρύβεται μέσ’ στη καρδιά μας.
Ν’ ανάψει επιτέλους το φως,
Να γίνει ο λαός μας σοφός,
Να βάλει το χέρι του ο άνθρωπος,
Για δε μας σώζει κανένας θεός.
Ευχή μου αδερφέ, και κατάρα,
Η φλόγα που καίει τα χωριά μας,
Να κάνει σινιάλο σ’ εκείνη τη φλόγα
Που κρύβεται μέσ’ στη καρδιά μας.

Αυτοί που βγάλανε κυβέρνηση απ’ το Μάτι
Σβήσανε και την Εύβοια την σβήσαν απ’ το χάρτη
Είπανε ψέματα στον κόσμο ως την κάλπη
και άλλο ένα βάρος βάλαν πάνω στου λαού την πλάτη
Δώσαν τιμόνι σε ανεύθυνο αναβάτη
και οι ελπίδες για το μέλλον μετατράπηκαν σε στάχτη
Στάχτη που κάλυψε την χώρα από άκρη σε άκρη
η πράσινη ανάπτυξη η πιο μεγάλη απάτη
Πήρανε αστυνομικούς πήρανε περιπολικά
δώσανε χρήμα στα κανάλια να χειραγωγούν μυαλά
Διώξανε εποχιακούς δεν πήραν πυροσβεστικά
μα ο κρατικός μηχανισμός σου λένε λειτουργεί σωστά
Φτιάξανε πάρκα αιολικά ρήμαξαν δάση
και καταστρέψανε την γη και ολάκερη την πλάση
Κάψανε σπίτια με μηδέν μποφόρ ανέμου
και μια συγγνώμη δεν αρκεί απλά πρωθυπουργέ μου

Κάλπικη η ανάπτυξη που τάζουνε
σε θέλουν έτσι ώστε να σε ελέγχουν να σε εξουσιάζουνε
Κοίτανε μόνο περισσότερα να τρώνε και να βγάζουνε
Αυτοί αράζουνε στις βίλες εμείς έξω ουρλιάζουμε
Διχάζουνε ψυχές κινούνται ύπουλα
σου κλέψανε το βίος σου και σου δώσαν πίσω ψίχουλα
Σου λεν για το καλό σου πως όλα γίνονται ύστερα
Και τις φωτιές που ανάψανε σβήνουν με νεροπίστολα
Φέρανε επενδύσεις κολοσσούς γνωστά ονόματα
Και τις αποτυχίες τους βάφτισαν κατορθώματα
Διαλύσαν περιουσίες πάτησαν πάνω σε πτώματα
Και όσο αντέχεις κάτσε εσύ να ζεις με επιδόματα
Και αλήθεια πες μου πόσο ακόμα αυτό θα συνεχίζουμε
Όλα να τα ανεχόμαστε και αυτοί να μας τσακίζουνε
Η αλληλεγγύη μας το μόνο όπλο εκεί ελπίζουμε
Για αυτό δεν σταματάμε ο ένας τον άλλο να στηρίζουμε

Το δίκαιο είναι δικό μας…

Άφησαν τη χώρα να καίγεται
Γιατί η κυβέρνηση μπίζνες ορέγεται
Άφησαν τον κόσμο να κλαίει
Μπας κι απ’ τα δάκρυα
σβήσει ότι φλέγεται.
Δεν είναι οι πρώτες φορές
αλλά δε θα’ναι κι ούτε οι τελευταίες
Η γη μας θα παίρνει φωτιές,
Όσο οι πράξεις τους δεν είν’ καταδικαστέες.

Δεν έφτανε που κάηκαν ολόκληρα χωριά,
Και σωθήκανε υπουργικά παλάτια.
Δεν έφτανε η στάχτη που κάλυψε το χώμα,
Θα μας ρίξουνε και στάχτη στα μάτια.
Και όταν χαλάσει η φάση η δικομματική,
Θα το ρίξουνε στην οικουμενική,
Γλυκό το κερασάκι στην τούρτα σαντιγί,
Ότι έφταιξε κυρίως η κλιματική αλλαγή.

Δεν έχουνε τ’ αρχίδια να πούνε την αλήθεια,
Να πούνε ρε μαλακές σας κάψαμε.
Το κάναμε για τα λεφτά, όπως κάνουμε τα πάντα,
Κι εκεί που δεν πιάνει μελάνι σας γράψαμε.
Εσείς δε μας βγάλατε πρώτους,
Με όλα αυτά που σας τάξαμε,
Εσείς δε γουστάρατε ανάπτυξη;
Πώς νομίζατε ότι θα τη φτιάξουμε;

Η ανάπτυξη θέλει θυσίες, και απαιτεί πάντα αίμα αθώων.
Θεωρεί ότι η ανθρωπότητα είναι βασίλειο
όπως εκείνο των ζώων.
Οι νόμοι της, νόμοι της ζούγκλας,
Κερδίζει ο πιο δυνατός.
Αλλά φίλε σιγά μη σου πούνε,
ποιος είναι κι ο αληθινός τους εαυτός.

Σιγά μη σου πούνε ότι όλο το τραπεζικό μας σύστημα είναι μια απάτη.
Σιγά μη σου δείξουν πως στήνονται οι κομπίνες
στων φτωχότερων στρωμάτων την πλάτη.
Σιγά μη φανεί ότι στείλανε τους μπάτσους,
Για να μην γίνει ξανά σα το Μάτι.
Δεν έχουν συνείδηση αυτοί,
Το δίκιο δε τους λέει κάτι.

Το δίκαιο είναι δικό μας…