x

Ο Λυράρης

Καλλιτέχνης: Σαμόλης Γρηγόρης
Άλμπουμ:
Συνθέτης: Ζωγραφάκης Δημήτρης
Στιχουργός: Σπαντιδάκη Δέσποινα
Είδος μουσικής: Παραδοσιακό
Θεματολογία:
Έτος Κυκλοφορίας: 2024-05-25

Για το χατήρι του σεβντά
Έπιασα το δοξάρι,
τα πάθη μου να τραγουδώ
απού ναι ένα κουβάρι…

παίζε παντέρμη λύρα μου
το πόνο κάμε νότες,
ν’ανοίξουν όλες του χωριού
οι κλειδωμένες πόρτες…

Να βγουν κορίτσια όμορφα
απόξω στο σοκάκι,
να κάμουνε στα χείλη μου
ζάχαρη το φαρμάκι….

Να βγει και μιά μελάχρινή
να κάτσει στο πεζούλι,
και να μυρίσει η γειτονιά
κανέλα και ζουμπούλι…

Να πάρουν απ’τα καλή τζη
τ’άσκημα αυτού του τόπου,
και να στολίσει τη μαθιά
του μερακλή αθρώπου….

Να χω τον έρωντα δεξά
να τραγουδούμε ομάδι,
για κείνη απου μ’άφηκε
μες την καρδιά σημάδι…

Που ναι του ήλιου αδερφή
και του Απρίλη κόρη,
του κάμπου κίτρολεμονιά
και έρωντας στα όρη…

Κι οντε θα βγει στη βόλτα τζη
με το πιτίδιο ζαλο,
το βάνει όλο το χωριό
σε ταραχτά μεγάλο…

Του κόσμου οι γαρεφαλιές
είναι στα μάγουλα τζη,
και η φωθια του έρωντα
στα χείλη τα δικά τζη…

Και για τη μέση τζη να πω
απου ναι δαχτυλίδι,
που ναι το περισσότερο
τση νιότης τση στολίδι…

Ίντα να πω για τα Μαλλιά
τα τζιμπραγα κρουλιά τζη,
που σα τζοι μαύρους όφηδες
κρέμουντε στη ποδιά τζη….

Και για τα μάθια τζη τα δυό
απου ναι μαύρο κύμα,
που θα πνιγώ κιαμιά φορά
κι αυτή θα το χει κρίμα…

Σακί ο κόσμος να γενεί
τα λόγια μου δε βάνει,
άμα ο άνθρωπος ‘γαπά
ότι κι αν πει δε φτάνει….